Winter banden / Winter tires

Verleden dinsdag begon het te sneeuwen terwijl we aan het hardlopen waren in de Olympic Oval. We konden toen nog niet vermoeden dat de huisreis "enerverend" zou worden. Het was ongeveer -10 graden Celcius en op ieder punt waar auto's moeten stoppen was door de wrijving van het remmen de sneeuw gesmolten maar daarna onmiddellijk weer bevroren maar nu in de gedaante van "zwart ijs." Ik reed (Sander) en ik kwam drie keer op dit "zwarte ijs" terecht en verloor daarop onmiddelijk alle controle over de auto (d.i. de auto gleed). Omdat alles bij zeer lage snelheid gebeurde is er gelukkig niks fout gegaan. Normaal gesproken nemen we een route die langs een heuvel naar beneden gaat (Home Road) maar omdat iedereen keerde aan de top van de heuvel en terugreed in de richting waar men vandaan kwam, hebben wij dat toch ook maar gedaan en zijn we via een andere minder gevaarlijke weg naar huis gegaan. Het was ons duidelijk dat winterbanden hier geen overbodige luxe zijn! Liesbeth heeft daarom een afspraak gemaakt met een Toyota dealer en vandaag zijn de wielen met winterbanden gemonteerd. Net op tijd want er was gisteravond zo'n tien centimeter sneeuw gevallen! Het is 's nachts -11 tot -20 graden en overdag net iets warmer (maar de meeste dagen zeker onder de -7 of zo). 's Avonds bij de bushalte, met de windchill factor erbij, is het ongeveer -26 graden celsius (succes Liesbeth!). Het echte winterweer is geloof ik wel gestart nu.


Last tuesday it starting snowing while we were running in the Olympic Oval. Little did we know how scarry the ride home would be. It was near -10 degrees Celcius and at each traffic sign as well as locations where cars have to use their brakes the friction of braking had melted the snow which was then almost immediately froze again but this time as "black ice." I drove (Sander) and three times did I encounter this black ice and did I loose control of the car almost immediately. Because it happened at very low speeds nothing really dangerous happened. We normally take a route home that takes is "down" Home Road but since everybody was making a U-turn there we figured it was wise to do that as well and take an alternative route home.
It was clear to us that snow-tires are not a luxurious thing to have. Hence, after a little hick-up with Canadian Tire -- Liesbeth made an appointment for yesterday only to be called back with the message that suddenly it turned out they only had 3 Toyota Echo type winter tires in stock and that we had to wait until the end of the week for new ones to come in (btw they sold a single tire after Liesbeth made the appointment, so much for service :-() -- Liesbeth made an appointment with a Toyota dealer and the tires and rims have been mounted today. Just in time because some 10 centimeters of snow fell last night! At night is is -11 to -20 degrees, a little armer during daytime (but beneath -7 or so). So in the evenings at the bus stop, taken the windchill factor into account, it is about -26 graden (success Liesbeth!). We think winter has started here!

Wereldbeker schaatsen. Ice speed skating world cup.

Heb je ons zien zitten in de bocht na de finish afgelopen zaterdag? Ik was die idioot die zo'n oranje bouse op een stok rondzwaaide (sommigen van jullie herkennen 'de blouse' natuurlijk gelijk, vandaar dat ik die ook had meegenomen. En net als toen heb ik 'm natuurlijk NIET AAN gedaan!). We moeten toch breeduit op TV gekomen zijn zo op de eerste rij. Het was erg leuk op die tribune, gezellig, we zage dat er dropjes werden uitgedeeld (toch met een canadees accent want ze ztaen in een ziploc bag) en de voertaal was natuurlijk Nederlands. We hebben er mensen gezien die we 'kenden'via wederzijdse weblogs. En natuurlijk enorm gejuicht, Sven Kramer reed heel hard in onze bocht omdat het hem er teveel herrie was (denken wij). Hartstikke leuk om getuige van een wereldrecord te zijn. Ik denk dat we morgen weer gaan, we hebben de smaak te pakken. De tijd voor de echte wedstrijden is ook erg leuk, dan staan al die bekende schaatsers en coaches gewoon pal voor je neus. En dan maar kijken of je iedereen herkent, soms best lastig!


En na het schaatsen naar het centrum: naar de intocht van de kerstman, Santa Claus. Aangezien vandaag in Nederland Sinterklaas ook aangekomen is wel men hier niet achterblijven. Santa komt lekker vroeg om de mensen de donkere dagen door te helpen. Er verschijnen al heeeeel wat lampjes, opblaas-sneeuwmannen met lampjes en anders moois in de tuintjes hier. Nou, die intocht was wel een erg commercieel gebeuren, meer een soort sponsor show. Maar de lichtjes waren mooi en de kerstliedjes stemmig, dus wat wil je nog meer?

Have you seen us on dutch national television? In the curve just behind the finish line? I am talking about the world cup ice speed skating in Calagry last saturday. I was the fool who was waving with the orange blouse on a stick in the air (some of my dutch friend will recognize this blouse! That is why I took this blouse with me, and just as in the other 'blouse' occasion', I, again, did NOT wear the blouse myself!!). We were in the front row, so we must have been on TV. It was very cosy in the stands, dutch liquorish was passed around (also in the canadian way since they were in a ziploc bag) en the leading language in the stands in our corner was definitely dutch. We met people we only 'knew' from our weblogs, which was really nice. And of course we cheered enormously for our ice speed skaters. I guess Sven Kramer was going so fast in that corner because he thought the noise was horrible there.Of course that's why he ended up with a world record on the 5k. That was fun, witnessing a world record. I think we will go again tomorrow, we liked it a lot. The time before the real reaces start is very interesting too, it is a great oppotunity to watch all the famous skaters and coaches. Sometimes you even have a hard time recognizing them!

After the olympic oval we went to center city: Santa Claus is coming to town tonight!In the Netherlands Sinterklaas is arriving in the country today too, that's why Santa had to make his appearnace too. He arrives early (more than a month before the actual christmas is there!), I guess that is to help the people get through the dark cold november and december days. A lot-lot-lot-lot-lot-lot of christmas lights, blow-up snow man with lights in it, and all other kinds of decorations you can think of appear in the gardens and on the houses these days here. The lightning of the christmas tree/lights in the city was full of 'commercials'. But the lights were beautiful and the christmass carrols were nice, what more do you want?

Schaatsen kopen/Buying speed skates

Ik heb vandaag schaatsen gekocht zodat ik tijdens mijn werk lunch tijd of gewoon 's avonds met Liesbeth kan gaan schaatsen in the Olympic Oval. De schaatswinkel was redelijk dichtbij huis dus we zijn er heen gelopen. Het weer was prachtig vandaag, d.i., een blauwe hemel plus zonnetje. Ik heb genoten van het wandelen. We waren de enige in de schaatswinkel en we werden heel vriendelijk geholpen. Als snel bleek dat de verkoopster Nederlandse is (ze woont al 25 jaar met haar man, een ISU starter (!) in Calgary). Snel overgeschakeld op praten in het Nederlands natuurijk en een leuk gesprek gehad met de verkoopster. Op de terugweg langs gegaan bij "Lazy Loaf and Kettle" alwaar men brood verkoopt maar waar je ook een sandwich, soep, of iets anders lekkers kunt bestellen en opeten. We wisten van dit tentje van vrienden van de hardloopclub. Normaal zou ik er niet zo snel binnengaan want het is als met zoveel winkeltjes hier gelegen in een niet fraai uitziend heel klein winkelcentrum. Eenmaal binnen waren Lies en ik snel in onze nopjes, druk, heel druk, en heel gezellig. Snel een lekker broodje besteld en terwijl we in de rij stonden werd door de dame achter ons in de rij de tafel aangeboden omdat zij snel wegzouden gaan. Dat is nu echt Canadees! Al met al een heerlijke middag gehad.

En zondag heerlijk in de bergen bij Banf gewandeld naar een kleine canyon. Als er meer sneeuw had gelegen in Banff zelf hadden we langlaufski's gehuurd, maar wandelen vonden we ook prima. Flink inpakken, die wind daarboven is fris! 60 km noorderlijker is het ski gebied al open, dus ons langlauf idee was op zich helemaal niet zo vreemd!
Toen we vanuit Banf wat verder de berg op waren gewandeld lag er een dun laagje sneeuw, we hebben zelfs nog op ons achterwerk over een pad naar beneden gegleden omdat het behoorlijk glad was daar.


Tot vorige week ging Liesbeth op deze manier uitgedost naar haar werk. Maar met die slecht verlichte wegen hier vol met kuilen en duimen dat automobilisten je zien (vandaar dat fluor vestje!) heeft ze dit toch maar opgegeven. Nu Brengt Sander haar 's ochtends, en 's avonds bust ze terug. In ieder geval iets warmer!

Today I bought ice speed skates to skate in the oval at lunch time or in the evenings together with Liesbeth. The skate shop is closeby, so we walked there since the weather was very beautiful today (clear blue sky, nice and sunny). I really enjoyed the walk a lot. We were the only clients in the skate shop, teh service was very friendly. Soon we found out the lady was dutch too, living here in Calgary with here husband (a ISU speed skate starter!) for 25 years already. SO we chatted in dutch, of course. On our way back home we took a d-tour to stop by the "Lazy Loaf and Kettle", a very good sandwhich and bakery shop. We heard about this place from people in our running club. You really have to get this kind of recommandations, because otherwise we would never have entered a place like that. Like a lot of places here, the outside looks very run down in an area with a lot of other run-down places. Once inside, the place was packed at lunch time, we thought it was great! Waiting in line to order somebody offered us her table, since they were leaving soon anyway. Really candain, so much friendliness! Al together, we had a great afternoon!

Sunday we hiked in the mountains near Banf to a little canyon. If there had been more snow in Banf we planned to rent cross country skis, but the snow was not much heavier in Banf than it had been in Calgary so we stick to hiking. After all, 60 km more north the ski area had already opened, so our cross country idea could have worked out! Bundled up very well, the wind up there is chilly!
Hiking a bit further up the mountain we ran into some actual snow on the paths. We even had to slide down some hills on pour behinds because it was so slippery at places.

Uptil last week Liesbeth still biked to work, all dressed up for the colder weather (see picture!). But with the badly lit roads here full of potholes and the fear of not being seen by cars she gave up biking last week (they don't expect people riding their bike in this weather overhere!, that's why the fluor shirt is there!). Now I drive her to work in the mornings ans she takes the bus back home. Anyways, that's warmer!

Ons eergisteren doodgeschrokken. Cameron, Danielle, en Chance hadden we uitgenodigd om te komen eten en net voor we met zijn alle aan tafel willen gaan zitten valt een van de mozaik van het wandmeubel. Kleine Chance werd maar ternauwernood gemist! Wat een geluk.... Minder gelukkig is wel dat de val van het mozaik putjes in de vloer en wandmeubel heeft achtergelaten en dat de mozaik schade heeft opgelopen. Het is dezelfde mozaik welke schade opliep tijdens het transport van Rotterdam naar Calgary.
Er rust een vloek op dit mozaik. Ik heb goede hoop dat alles echter nog hersteld kan worden. Een mooi klusje voor in de winter.
O ja, we hebben een zeer geslaagde middag/avond gehad met Cameron, Danielle, en Chance.


Yesterday, I was scared sh*tless. We had invited Cameron, Danielle, and Chance for dinner and just before we wanted to set our selves at the dining table one of our mosaics fall from the diningroom cabinet. It just missed little Chance! Luck was with us.
However, the fall did cause some dents in the hardwooden floor and the cabinet and some peaces were broken of from the mosaic. It is the same mosaic that was damaged during transport from Rotterdam to Calgary. I think it can be repaired, however. A nice task for during the winter.
Before I forget, we had a great dinner with Cameron, Danielle, and little Chance.

Mijn eerste bezoek aan een arts hier. My first visit to a medical doctor here.

Vanochtend opgestaan met veel krampen in mijn buik. Iets wat de laaste maand wel vaker is voorgekomen. Er zijn ook dagen dat ik af en toe een steek in de buik voel zonder dat ik kan aangeven wat het veroorzaakt. Vanochtend vond ik dat het ongemak te groot werd en te vaak aan het voorkomen was dat ik naar een arts ben gegaan. Nu hoor je hier horror verhalen over toegang to huisdokters. 1) Er zijn zo weinig huisdokters hier dat je op wachtlijsten komt om toegelaten te worden. 2) In geval van nood ga je naar een "walk-in clinic" zeg maar een huisartsenpost maar dan moet je er van uitgaan dat je wel eens een paar uur moet wachten!
Enfin, ik besloot om naar een walk-in clinic te gaan dicht bij mijn werk (handig mocht ik nog eens onder het werk een arts willen bezoeken) zo een 12 minuten rijden met de auto van huis. Alvorens te gaan eerst nog maar even met mijn verzekering gebeld in de UK. Ik kreeg te horen dat ik zelf diende te betalen en dan een schade formulier moet invullen en op sturen. Daarna met het schade formulier naar de clinic gegaan. Het was er uitgestorven. De zuster die ons te woord stond vertelde ons dat dit zeer ongebruikelijk was en dat we dus geluk hadden. Ik kon direct geholpen worden. Natuurlijk, na eerst 85 Canadese Dollars te hebben betaald.
Ik werd gehopen door een mannelijke arts en hij stelde me vrij snel op mijn gemak. Er was niets met mijn spijsvertering aan de hand. Maar de buikwand spieren zijn geiiriteerd en opgezet. Ik moet ijs gebruiken en dagelijks sit-ups doen.
Ik ben nu toch wel erg blij dat ik naar de arts ben gegaan. Ik weet nu ook hoe het "systeem" werkt en dat geeft veel rust.


Woke up this morning with a lot of contractions in my abdomina. This did occur more than once in the last month. Some days it also occurs that I experience sudden pinches in the abdominal region without being able to pinpoint the cause. This morning the uncomfort became a little to much and occuring to often that I decided to go see a medical doctor. You have to know that, currently in Calgary, visiting or trying to visit a medical doctor is surrounded by horror stories: 1) There is a real shortage of medical and family doctors so that you end up on waiting lists to be admitted one. 2) In emergencies you can go to walk-in clinics but then you should not be surprised to wait for a few hours before being serviced.
Anyway I decided to go to a walk-in clinic near my work, approximately a twelf minute car drive from home. Wisely, I first called my international insurance on what to do and they kindly told me that for visits to a medical doctor I had to pay myself first and have the doctor fill in a claim form in order to be reimbursed.
So I took the claim form with me to the clinic, and no patients were waiting. The suster on duty told me I was lucky. I could see a doctor immediately. Of course, after paying 85 Canadian Dollars first.
I was helped by a male doctor and he made me feel at ease quickly. Nothing wrong with my digestive system. I was diagnosed with abdominal wall pain. I need to use ice and do sit-ups daily.
I am happy I went to see a doctor. Now I know how the system works and it gives me peace of mind.

Alles gaat zijn gangetje. Everything going as usual.

Ik schrijf steeds minder vaak wat op de weblog, er zijn geen spannend nieuwe dingen meer te melden dus de drive is een beetje weg. Ook ben ik echt al weer druk op het werk. Ik probeer normale werktijden aan te houden en gewoon te doen wat kan in die tijd, maar ik voel de druk al wel weer op de schoudertjes rusten. Dus iedere keer weer opnieuw bedenken wat ik het belangrijkste vind en gewoon daar mee aan de slag gaan. Ik ben ook nog maar in mijn zesde werkweek hier, dus het is niet vreemd dat ik nog niet op routine draai. Het voelt trouwens of ik hier al veel langer dan zes weken rondloop, dat went toch erg snel.
Tot afgelopen dinsdag ging ik netjes met de fiets naar het werk maar ik vind dat mijn achilles weer opspeelt dus ik sta nu 's ochtends braaf bij de bushalte. De combinatie van heuveltje op fietsen en twee maal per week hardlopen is blijkbaar net teveel voor die spieren. Afwachten of een volle week rust effect oplevert, ik baal enorm als ik het daarna nog voel. Net nu de conditie weer een beetje op een goed peil begon te komen! Ik ben 2 weken terug trouwens enorm onderuit gegaan op een bevroren houten brug die spekglad was en waar ik de bocht in kwam zeilen alsof er niets aan de hand was. Mijn nieuwe jasje helemaal smerig, zonde, zonde, knie met schaafwond. Maar goed, op twee kleine vlekjes na is de jas weer schoon nu en de knie is ondertussen weer bijna heel. De veranda voor het huis is dus ook zo spekglad, het wordt oppassen deze winter. En hihi, Sander had de auto niet in de garagage gezet en moest vanochtend behoorlijk hard krabben (echt leedvermaak omdat hij nu de auto heeft en niet ik).

I write less on this weblog than before. there is less drive to write now there is not so much new and exciting stuf happening anymore. And it is also because I am really busy at work. I try to work normal hours and do just as much as possible during these hours but I already feel the pressure. So I ask myself 'what is most important?' and start from there. I am working here for 6 weeks now, so it's not strange that I don't have the routine yet. Although it's only the 6th week, I feel like I have been working a lot longer already, I got used to everything here really fast.
Until last tuesday I have been biking to work but my achille started hurting again. So I take the bus to work now. It's the combination of biking up hill and running twice a week, that's hust too much for my muscles. I hope a ful week of rest will cure me, otherwise I will be really disappointed. My running condition has improved a lot recently, I would hate to throw that away again.

About two weeks ago I fell on a frozen wooden bridge riding my bike to work. By now, washing removed most stains from my new jacket and my knee is heeled again. I have to be more careful! Also our deck in front of the house gets really icy, we have to beware this winter! This morning Sander had a really hard job de-icing the car: that's his own fault, he should have put it in the garage, :) !

Het begint hier fris te worden. It starts to be chilly here.

Vorige week, zo ongeveer 13 of 14 september heeft Sander 's ochtends de auto ruiten al mogen krabben. Nee, dat doet hij niet als service voor mij. Het is bijna niet te geloven maar de rollen zijn omgekeerd: Sander gebruikt nu dagelijks de auto en ik de fiets of bus. Straks gaat hij autorijden nog leuk vinden ook, dan ben ik mijn heilige koe kwijt! Maar goed, ik zou iets over het weer schrijven. Het heeft dus al gevroren hier 's nachts, ik heb al fleece handchoentjes aan op de fiets. Vandaag ook zelfs bij het terug fietsen 's avonds. En Sander heeft vandaag de eerste sneeuwvlokjes al heel even zien dwarrelen. Dat heb ik zelf gemist, ik spendeer immers veel tijd in de kelder van de universiteit, waar ons lab is. Geen fijn uitzicht op zon, regen of sneeuw.
Twee weken geleden tijdens een wandelingetje in een park in Calgary zagen we opeens dat er op wat topjes in de rockies weer sneeuw lag. Vanuit ons huis kunnen we jammer genoeg de bergen niet zien, maar op slechts een paar minuutjes afstand kan dat wel. We weten niet wanneer die sneeuw gevallen is daar, het lag er opeens. In mei zagen die witte toppen er ook zo mooi uit vanuit de stad. Het is toch nog zo'n 100 km van de stad af, een echt vertekend beeld.

Sander already de-iced the car windows last week and I wear my fleece gloves on my bike already. Winter is coming! Today Sander even saw the first tiny snow flakes. I've missed them, working in the basement at university (no sun, rain or snow to see from there). Two weeks ago we already had noticed that there was snow on the rockies again. Unfortunately we do not see the mountains directly from our house, but after a short walk of a few minutes we can see a beatiful view of the mountains. You would not say it still is 100 km further west.